Ece’nin fikrini sesinizle bir keşif gibi okuyun. Sonda çocuklara “Siz neyi daha kolay yapmak isterdiniz?” diye sorabilirsiniz.
Çocuklar söylemek istediğini elini kaldırarak belirtsin, sırasını beklesin.
- buluş
- : yeni bir şey düşünüp yapmak
- huni
- : dar ağza sıvı dökmeye yarayan, geniş ağızlı kap
Ece’nin balkonunda küçük bir bahçe vardı. Saksılarda domates, biber ve nane yetişiyordu. Bitkileri her gün sulamak gerekiyordu.
Ece her akşam okuldan döndükten sonra balkona çıkar, bitkilerine dikkatle bakardı. Domates fidelerinin her gün biraz daha büyüdüğünü görmek ona büyük mutluluk veriyordu.
Bir gün Ece’nin annesi şöyle dedi: “Yarın hava yağmurlu olacak. Bitkiler sulanmış olur.” Ece düşündü. “Yağmur suyu boşa akıyor,” dedi. “Onu toplayabilsek!”
Ece balkonda bir kova buldu. Kovayı korkuluğun altına koydu. Kovanın ağzına bir huni yerleştirdi. Böylece yağmur kovaya damlayacaktı.
Gökyüzünde gri bulutlar toplanmış, rüzgâr yapraklarla oynamaya başlamıştı. Ece pencerenin önünde oturup yağmuru dinledi ve bütün gece kovasının dolacağını hayal etti.
Gece yağmur yağdı. Ece sabah erkenden kalktı. Balkona koştu. Kova dolmuştu! İçindeki su temizdi.
Ece küçük bir kap alıp suyu bitkilere döktü. Domates fidesi sudan hoşlandı. Yaprakları dik durdu.
Ece’nin kardeşi Alp de yardıma geldi. Beraber üç kova daha yerleştirdiler. Annesi onlara baktı. “Çok akıllıca,” dedi. “Su tasarrufu da yapıyoruz.”
Ece buluşuna “yağmur toplayıcı” adını verdi. Defterine bir resim çizdi. Kovanın, huninin ve yağmurun resmini yaptı.
O hafta bütün bitkiler yağmur suyuyla sulandı. Ece mutluydu. Küçük bir fikir büyük bir işe yaramıştı.
Öğrenme çıktıları (MEB İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programı, 2026, 2. sınıf, s. 71): T.D.2.2 ç, T.D.2.2 c, T.D.2.3 a, T.D.2.3 b, T.K.2.2 e, T.D.2.1 c.