Sınıf başkanlığı seçimi

Tülay Öğretmen sınıfa girdi. “Bugün sınıf başkanını seçeceğiz,” dedi. “İki aday var: Emre ve Asya.” Sınıf bir anda hareketlendi.

Çocukların bir kısmı hafta başından beri bu günü bekliyordu. Kimi arkadaşlarına oy toplamak için konuşmuş, kimi de güzel bir konuşma hazırlamıştı. Sınıfın havası hem heyecanlı hem gergindi.

Emre ayağa kalktı. “Ben başkan olursam sınıfın temizliğine bakacağım,” dedi. Asya da konuştu. “Ben de herkesin sözünü dinleyeceğim ve kitap köşesi kuracağım.”

Emre konuşmasına hazırlıklıydı ve sesi çok kararlıydı. Asya ise biraz çekingen görünüyordu ama konuşmaya başlayınca sesi güçlendi. İkisi de arkadaşlarına söz verdi ve bu sözleri tutacaklarını söyledi.

Öğretmen tahtaya iki ad yazdı. Çocuklar küçük kâğıtlara istedikleri adayın adını yazdı. Kâğıtları bir kutuya attılar. Kimse kimsenin oyunu görmedi.

Öğretmen kutuyu açtı. Oyları tek tek okudu. “Emre, Asya, Asya, Emre...” Sınıf nefesini tuttu. Sayım bitince öğretmen, “Asya on dört, Emre on bir oy aldı,” dedi.

Sınıfta çıt çıkmıyordu. Çocuklar sıralarının altından ayaklarını sallıyor, parmaklarını birbirine geçirip bekliyordu. Öğretmenin sesi sınıfın sessizliğinde net duyuluyordu.

Emre başını eğdi. Üzülmüştü. Çünkü kazanmak istiyordu. Asya’ya baktı. Asya ona gülümsedi. Emre bir an düşündü. Sonra ayağa kalktı.

“Asya’yı tebrik ederim,” dedi. “Seçim adil oldu. Ben de ona yardım edeceğim.”

Asya, “Teşekkür ederim,” dedi. “Seninle çalışmak isterim. Senin temizlik fikrin çok iyiydi.” Sınıf alkışladı.

O gün çocuklar şunu öğrendi: seçimde herkesin oyu eşit değerdedir. Kazanan da kaybeden de sonuca saygı göstermelidir.