Sokak sesini canlandırın: araba kornalarını ağzınızla yapmayın, yalnızca sesinizi biraz hızlandırın. Çocuklara okula giderken hangi kuralları uyguladıklarını sormayı sona bırakın.
Çocuklar söylemek istediğini elini kaldırarak belirtsin, sırasını beklesin.
- yaya
- : yolda yürüyen kişi
- yaya geçidi
- : yayaların yolu geçmesi için çizgilerle gösterilen yer
Okulun açıldığı ilk haftaydı. Ömer ile Pınar eve birlikte dönüyorlardı. Okulun kapısında yola çıktılar. Yolun karşısında bakkal vardı.
Okul çıkışı sokak her zamankinden kalabalıktı. Servisler çocukları alıyor, aileler ellerinden tutarak çocuklarını eve götürüyordu. Ömer ve Pınar, kalabalığın arasından yavaşça geçip kaldırımda yürüdüler.
Pınar karşıya geçmek istedi. Soluna baktı, sağına baktı. Yolda araba yoktu ama biraz ileride bir yaya geçidi vardı. Pınar bir adım attı.
Ömer onu durdurdu. “Dur,” dedi. “Geçit orada. Oradan geçmeliyiz.” Pınar omuz silkti. “Yol boş. Burada geçsek ne olur?”
“Araba görmeyebiliriz,” dedi Ömer. “Sürücüler de bizi görmeyebilir. Yaya geçidinde sürücüler yavaşlar ve durur. Orada herkes seni bekler.”
Pınar biraz düşündü. Sonra başını salladı. “Haklısın.” İkisi yaya geçidine yürüdü. Orada trafiği yöneten Bilal Amca vardı. Bilal Amca elini kaldırdı. Arabalar durdu.
Çocuklar karşıya geçti. Bilal Amca, “Aferin size,” dedi. “Yaya geçidi sizin hakkınız. Ama aynı zamanda sorumluluğunuz da. Yaya geçidinden geçmek sizi korur.”
Karşıya geçtikten sonra ikisi de derin bir nefes aldı. Ömer, kendisinin de bir an için korktuğunu söyledi. Pınar bunu duyunca gülümsedi ve arkadaşına teşekkür etti.
Pınar o günden sonra hep yaya geçidini kullandı. Küçük kardeşine de öğretti. “Yaya geçidinden geç,” derdi. “Önce sağına, soluna bak. Sonra yürü.”
Öğrenme çıktıları (MEB İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programı, 2026, 3. sınıf, s. 113): T.D.3.2 c, T.D.3.2 ç, T.D.3.2 ğ, T.D.3.2 h, T.D.3.3 c, T.D.3.3 b, T.D.3.1 ç.