Anıyı sıcak bir sesle okuyun. “Bayramınız kutlu olsun” cümlesini, sanki bir büyük söylüyormuş gibi biraz yavaş okuyun.
Çocuklar söylemek istediğini elini kaldırarak belirtsin, sırasını beklesin.
- harçlık
- : büyüklerin çocuklara verdiği para
- el öpmek
- : büyüğün elini öpüp alnına götürmek
Küçükken bayram sabahları çok heyecanlı olurdu. Annem beni erkenden uyandırırdı. Yeni elbiselerim yatağımın başında dururdu.
Daha gün doğmadan evin içinde bir telaş başlardı. Annem yeni çoraplarımı hazırlar, babam ayakkabılarımı cilalar, ben de bir türlü uyuyamayıp yatağımda dönüp dururdum.
O sabah da erken kalktım. Dişlerimi fırçaladım, elimi yüzümü yıkadım. Yeni elbiselerimi giydim. Kapının önünde ayakkabılarım parlıyordu.
Önce anneme gittim. “Bayramınız kutlu olsun,” dedim. Annem beni öptü. Sonra babama gittim. O da sıkıca sarıldı.
Kahvaltıdan sonra ninemlerin evine gittik. Ninem kapıda bekliyordu. Önce elini öptüm ve alnıma götürdüm. Ninem beni öptü. Sonra bana bir şeker verdi.
Dedem de oradaydı. Bana harçlık verdi. “Bunu kumbarana at,” dedi. Ben teşekkür ettim.
Bütün akrabalar gelmişti. Çocuklar bir köşede oynuyordu. Ben de onlara katıldım.
Sofra, tatlıdan çaya, peynirden zeytine kadar her şeyle doluydu. Büyükler eski bayramlardan konuşuyor, ben de bir köşede onları dinleyip ağzıma bir tatlı atıyordum.
Akşam eve döndüğümde çok yorgundum. Ama mutluydum. Annem beni yatağa yatırdı.
Hâlâ bayram sabahlarını hatırlarım. İçim sıcacık olur.
Öğrenme çıktıları (MEB İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programı, 2026, 2. sınıf, s. 71): T.D.2.2 ç, T.D.2.2 c, T.D.2.3 a, T.D.2.3 b, T.K.2.2 e, T.D.2.1 c.