Mektubu yazan çocuğun yerine geçip okuyun. Mektubun sonunda sesinizi alçaltın. Çocuklara kendi mektuplarında neler yazacaklarını sorabilirsiniz.
Çocuklar söylemek istediğini elini kaldırarak belirtsin, sırasını beklesin.
- minnet
- : iyilik görünce duyulan teşekkür duygusu
- yurt
- : üzerinde yaşadığımız vatan
Sevgili Atatürk,
Ben üçüncü sınıfta okuyan Gökçe’yim. Size bu mektubu 10 Kasım’da yazıyorum. Çünkü bugün sizi daha çok düşündüm.
Sizi hiç görmedim ama sizi çok merak ediyorum. Sınıfta resminizi gördüğümde, o gözlerin bana neler anlatmak istediğini düşünüyorum.
Sınıfımızda size ait bir köşemiz var. Her sabah resminize bakarım. Gözleriniz sanki bana bakıyor gibi gelir. Öğretmenim bize sizi anlattı. Bu yurdu bize armağan ettiğiniz için minnet duyuyoruz.
Öğretmenimiz her yıl 10 Kasım’da sizinle ilgili bir konuşma yapıyor. O gün sınıfta hiç kimse gürültü yapmıyor, herkes sessizce dinliyor. Ben de gözlerimi kapatıp sizi anıyorum.
Ben okulumu çok seviyorum. Derslerimi iyi öğrenmeye çalışıyorum. Okumayı ve yazmayı özellikle seviyorum, çünkü okuyunca dünyayı daha iyi anlıyorum.
Bugün okulda bir arkadaşıma kalemimi ödünç verdim. O da bana teşekkür etti. Arkadaşıma yardım etmenin ne kadar güzel olduğunu böyle öğrendim.
Cumhuriyet bizim için çok değerli. Bayrağımızı seviyoruz, onu yere düşürmüyoruz. Yurdumuzu temiz tutmaya ve birbirimize yardım etmeye çalışıyoruz.
Bazen büyüdüğümde ne olacağımı düşünüyorum. Belki bir öğretmen, belki bir doktor olurum. Hangi mesleği seçersem seçeyim, dürüst ve çalışkan biri olmak istiyorum.
Size söz veriyorum: çok çalışacağım, dürüst olacağım ve yurdumu seveceğim. Sizi saygıyla anıyorum.
Saygılarımla,
Gökçe
Öğrenme çıktıları (MEB İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programı, 2026, 3. sınıf, s. 113): T.D.3.2 c, T.D.3.2 ç, T.D.3.2 ğ, T.D.3.3 c, T.D.3.3 b, T.D.3.1 ç.