Okurken “sarı”, “kırmızı”, “kahverengi” sözcüklerini vurgulayın. Sorulara çocukların kendi gözlemlerini de katın.
- dal
- : ağacın gövdesinden çıkan kol
- pano
- : duvara asılan, üstüne resim ve yazı yapıştırılan büyük levha
Okul bahçesinde büyük bir ağaç vardı. Yazın yaprakları yemyeşildi. Ekim ayında bir şey değişti. Yapraklar renk değiştirmeye başladı.
Önce birkaç yaprak sarardı. Sonra bazıları kırmızı oldu. Bazıları kahverengiye döndü. Bahçeye rüzgâr esince yapraklar tek tek yere düştü.
Öğretmen sınıfı bahçeye çıkardı. “Bugün yaprak toplayacağız,” dedi. “Ama önce bir kural var: yalnızca yere düşmüş yaprakları alacağız. Daldan koparmayacağız.”
Çocuklar bahçeye dağıldı. Kimi sarı yapraklar topladı, kimi kırmızılar. Duygu elinde büyük, kalp biçiminde bir yaprak buldu. Emre küçücük, uzun, ince bir yaprak buldu.
Sınıfa dönünce yaprakları masaya dizdiler. Öğretmen sordu: “Yaprakları nasıl ayırabiliriz?” Duygu, “Renklerine göre,” dedi. Emre, “Büyüklüklerine göre,” dedi. Bir çocuk, “Şekillerine göre de olur,” dedi.
Hepsini denediler. Önce renklere göre ayırdılar: sarılar, kırmızılar, kahverengiler. Sonra büyük yapraklarla küçük yapraklar ayrı kümelere girdi.
Sonunda yaprakları kâğıda yapıştırıp bir pano yaptılar. Panonun adı “Sonbaharın renkleri” oldu.
Program çıktıları (MEB İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programı, 2026): T.D.1.2 c, T.D.1.2 f, T.D.1.2 ç, T.D.1.2 g, T.D.1.2 ğ, T.D.1.3 c, T.K.1.2 b.