Her paragrafın sonunda kısa durun. “Komşunuz kim?” diye sorarak başlayabilirsiniz.
- komşu
- : yan evde ya da aynı apartmanda oturan kişi
- çit
- : bahçeyi ayıran alçak tel ya da tahta
Bahçemizde yaşlı bir armut ağacı vardı. Her sonbahar dalları armutla dolardı. Armutlar sarı ve iriydi. Annem onlardan tatlı, ablam reçel yapardı.
Bir sabah Bora armut toplamaya çıktı. Sepeti ağzına kadar doldurdu. Tam eve girerken yan bahçeden bir ses geldi. “Günaydın Bora!” Komşu Nevin Teyze çiçeklerini suluyordu.
Bora sepete baktı. Sonra Nevin Teyze’ye baktı. Nevin Teyze’nin bahçesinde ağaç yoktu. Yalnızca çiçekler vardı.
Bora bir düşündü. Sepetten en güzel armutları seçti. Çitin üstünden uzattı. “Nevin Teyze, bunlar bizim ağaçtan. Çok tatlıdır.”
Nevin Teyze çok sevindi. “Aman ne güzel! Sağ ol Bora. Ben de sana bir şey vereceğim.” İçeri koşup geldiğinde elinde bir kavanoz vardı. “Bu bal. Kardeşinle yersiniz.”
Bora kavanozu alıp eve koştu. Annesi şaşırdı. “Bal mı? Nereden buldun?” Bora güldü. “Armut verdim, bal aldım.”
Akşam yemeğinde herkes armut ve bal yedi. Ablası “Hiç böyle lezzetli bir armut yememiştim,” dedi.
Bora ertesi gün yine sepeti doldurdu. Bu sefer karşı komşuya da bir armut götürdü.
Program çıktıları (MEB İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programı, 2026): T.D.1.2 c, T.D.1.2 f, T.D.1.2 ç, T.D.1.3 c, T.K.1.2 b.