Sincabın kışlık hazırlığı

Ormanda bir meşe ağacının kovuğunda Fındık adında bir sincap yaşıyordu. Fındık bütün yaz oyun oynamıştı. Ağaçtan ağaca atlamış, dallarda gezmişti.

Kasım ayında hava soğumaya başladı. Fındık sabah uyandığında soluğunun buharını gördü. “Kış geliyor,” diye düşündü. “Yiyecek hazırlamam gerek.”

Hemen işe koyuldu. Yerdeki meşe palamutlarını topladı. Sonra ceviz buldu. Bir tane daha, bir tane daha. Hepsini ağzıyla taşıdı. Sonra toprağı kazdı, yiyecekleri içine koydu, üzerini örttü.

Bir gün güvercin yanına gelip sordu: “Neden bu kadar çok çalışıyorsun?”

“Kış için,” dedi Fındık. “Kar yağınca yiyecek bulamayacağım.”

Fındık bütün kasım boyunca çalıştı. Sonunda toprağın altında birçok saklı yiyeceği oldu. Bir sabah ilk kar yağdı. Orman bembeyaz oldu. Fındık kovuğunun içinden dışarı baktı. Karlı dalları, sessiz ormanı gördü.

Karnı acıkınca karın altındaki yiyeceklerin kokusunu aradı, bir ceviz buldu. Sıcacık kovuğunda mutluydu. “İyi ki hazırlandım,” dedi kendi kendine.

Güvercin kar yağdıkça dışarıda titriyordu. Fındık ona seslendi. “Gel, burada seninle paylaşacak bir ceviz var.”