Arı kovanı

Mayıs ayında bahçe çiçeklerle doluydu. Berk ve dedesi bahçede dolaşıyordu. Bir çiçeğin başında bir arı gördüler. Arı çiçeğin içine girip çıkıyordu.

“Dede, arı ne yapıyor?” diye sordu Berk.

“Nektar topluyor,” dedi dedesi. “Çiçeklerin içindeki tatlı sudan. Sonra kovanına götürüyor.”

Berk arıya baktı. Arı bir çiçekten öbürüne uçuyordu. Bacaklarında sarı bir toz görünüyordu.

“O toz ne?” diye sordu.

“O çiçek tozu,” dedi dedesi. “Kovana döndüğünde arılar nektardan bal yapar. Bal tatlıdır.”

Berk bir adım geri çekildi. “Arı beni sokar mı?”

“Arının iğnesi kendini savunmak içindir,” dedi dedesi. “Arı kendini tehlikede görmedikçe sokmaz. Biz onu korkutmazsak sakin kalır.”

Berk arıyı uzaktan izledi. Arı çiçeğin üstünde bir süre durdu, sonra uçup gitti.

Berk o akşam dedesine sordu: “Yarın yine arıları izleyebilir miyiz?”