Çocuklara evlerinde eski bir eşya var mı diye sorun. Hatıra ve değer konusunu yavaş yavaş konuşun.
- asılı
- : bir yerden aşağı sarkacak biçimde duran
- kurmak
- : saatin çalışması için anahtarını çevirmek
Ada’nın dedesinin evinde duvarda büyük bir saat asılıydı. Saat başı olunca çalardı. Saat çok eskiydi. Dedesinin babasından kalmıştı.
Bir gün Ada dedesine sordu: “Dede, bu saat neden hâlâ çalışıyor? Telefonlar da saati gösteriyor.”
Dedesi güldü. “Telefonlar saati gösterir ama bu saat bana babamı hatırlatır. Her sabah onu kurarım.”
Ada saate yaklaştı. Üstünde küçük bir anahtar deliği vardı. “Bu ne?”
“Saati kurmak için kullanırız,” dedi dedesi. Küçük bir anahtar çıkardı. “İstersen sen çevir.”
Ada anahtarı deliğe soktu. Yavaşça çevirdi. Saat tık tık diye ses verdi. Ada dikkatliydi. Çok sıkmak gerekmezdi.
“Aferin,” dedi dedesi. “Şimdi sen de bu saatin bir parçasısın.”
Ada saate uzun uzun baktı. “Ben büyüyünce bu saat bana mı kalır?”
Dedesi gülümsedi. “Eğer bakarsan, evet. Babamdan bana, benden de sana.”
Ada saatin altına geçip oturdu. Tik tak sesini dinledi. O ses ona dedesinin hikâyelerini hatırlatıyordu.
Program çıktıları (MEB İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programı, 2026): T.D.1.2 c, T.D.1.2 f, T.D.1.2 ç, T.D.1.3 c, T.K.1.2 b.