Cem’in telefonundaki sesi neşeli, Eren’in sesini kırgın okuyun. İkinci durakta çocuklara “söz vermek” ile “söz tutmak” arasındaki farkı sorabilirsiniz.
Çocuklar söylemek istediğini elini kaldırarak belirtsin, sırasını beklesin.
- söz vermek
- : bir şeyi yapacağını kesin olarak söylemek
- bahane
- : gerçek neden olmayan, uydurma sebep
Cumartesi sabahı Eren erkenden uyandı. O gün en iyi arkadaşı Cem’le bisiklete binecekti. Hafta boyunca bu günü beklemişti. Cem ona söz vermişti: “Saat onda kapının önündeyim.”
Bisikletini kısa bir süre önce babası almıştı ve Eren ilk kez arkadaşıyla birlikte parkta gezecekti. Bu yüzden bütün hafta boyunca günleri tek tek sayıyordu.
Eren bisikletini bahçeye çıkardı. Lastiklerini şişirdi, zincirini yağladı. Saat dokuz buçuktu. Pencereye oturdu.
Saat on oldu. Cem gelmedi. On bir oldu. Yine ses yok. Eren kapının önünde dolaşıp durdu.
Eren pencerenin önünde sokaktan biri geçtiğinde Cem geldi sandı. Ama her seferinde sokaktan geçenler başka insanlar oldu ve umudu biraz daha kırıldı.
Öğleye doğru Eren Cem’i aradı. Cem telefonu açtı. “Ben... çok özür dilerim,” dedi. “Unuttum. Bilgisayarda oyun oynuyordum.”
Eren çok bozuldu. “Bana söz vermiştin,” dedi. “Ben sabahtan beri seni bekliyorum.” Cem bir süre sustu. Sonra, “Haklısın,” dedi. “Yanlış yaptım.”
Cem bahane bulmadı. “Hemen geliyorum,” dedi. “Yarın da bisiklete bineriz. Bu kez unutmam. Takvimime yazdım bile.”
Eren bir süre düşündü. Kırılmıştı ama arkadaşını da seviyordu. “Tamam,” dedi. “Ama bir daha söz verdiğinde tut.”
Kimi zaman bir arkadaş yanlış yaptığında onu hemen terk etmek yerine bir fırsat daha vermek gerektiğini biliyordu. Özellikle de Cem özür dilemiş ve sözünü düzeltmek istemişken.
Cem on dakika sonra kapıdaydı. Elinde bisikleti, yüzünde mahcup bir gülümseme vardı. O gün parkta uzun uzun bisiklete bindiler.
Öğrenme çıktıları (MEB İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programı, 2026, 3. sınıf, s. 113): T.D.3.2 c, T.D.3.2 ç, T.D.3.2 ğ, T.D.3.2 h, T.D.3.3 c, T.D.3.3 b, T.D.3.1 ç.