Sesli okuma günü

Cuma günü sınıfta sesli okuma günüydü. Her çocuk sevdiği bir kitaptan bir sayfa okuyacaktı. Defne’nin karnında kelebekler uçuşuyordu.

Defne bütün hafta okuyacağı sayfayı evde kardeşine okuyarak çalışmıştı. Kardeşi onu hiç eleştirmeden dinlemişti. Ama sınıfta, bütün arkadaşlarının önünde okumak ona çok daha zor geliyordu.

Çünkü Defne herkesin önünde okumaktan çekiniyordu. Kitabını çantasından çıkardı ama açmak istemedi. Sırası yaklaştıkça elleri soğudu.

Öğretmen, “Defne, sıra sende,” dedi. Defne ayağa kalktı ve bacakları titredi.

Defne kitabı açıp ilk cümleyi okudu ama sesi çok kısıktı. Arka sıralardan biri, “Duyamıyoruz,” dedi.

Defne derin bir nefes aldı ve öğretmene baktı. Öğretmen gülümsedi ve başını salladı. Defne ikinci cümleyi biraz daha yüksek okudu.

Üçüncü cümlede sesi gittikçe güçlendi. Sınıf sessizce onu dinledi.

Defne okudukça kitaptaki hayvanların öyküsüne kendisi de kapıldı. Artık kimsenin kendisine baktığını düşünmüyordu, yalnızca kitabın içindeki dünyayı görüyordu.

Okuma bitince sınıf alkışladı. Biri, “Çok güzel okudun,” dedi. Defne’nin yüzü kızardı ama içi sıcacıktı.

Eve giderken annesine her şeyi anlattı. “Önce çok korktum,” dedi. “Sonra sesim açıldı.”