Orman kampı günlüğü

Cuma. Okul bitti ve ailecek orman kampına geldik. Önce çadırı kurduk. Babam ipleri çekti, ben de kazıkları çaktım. Çadır biraz eğri oldu ama sağlam duruyor. Akşam ateş yakmadık, çünkü ormanda ateş yakmak yasak. Üstümüze battaniyeler aldık.

Ormanın içinde hava çok serindi ve burnuma çam kokusu geldi. Ağaçların arasından yürürken ayaklarımın altında kuru yapraklar çıtırdıyordu. Kendimi başka bir dünyada gibi hissettim.

Cumartesi. Sabah kuşların sesiyle uyandım. Ağaçların arasından ışık giriyordu. Kahvaltıda babam çay demledi, annem de peynir ve zeytin çıkardı. Ormanda yenen kahvaltı evde yediğimizden çok daha lezzetli geliyor. Belki de açık havanın etkisidir.

Kahvaltıdan sonra yamaca doğru yürüdük. Yolda bir çam kozalağı buldum. Cebime koydum.

Yürüyüşte güzel bir dere gördüm. Suyu çok temizdi, dibindeki taşları bile görüyordum. Babam suya el soktu. “Buz gibi!” dedi. Bir süre kenarında oturduk.

Dönüşte yerde bir şişe kapağı gördüm. Hemen aldım, poşetime koydum. Annem bana baktı ve gülümsedi. “Doğayı temiz bıraktık,” dedi.

Pazar. Kampın son günü. Çadırı topladık. Çöplerimizi poşete koyduk ve çöp kutusuna attık. Kamp yeri geldiğimiz gibi temiz kaldı.

Çadırı toplarken babam bana ipleri nasıl katlayacağımı gösterdi. Ben de kazıkları tek tek çıkarıp çantaya koydum. Çalışmak, ormanın sessizliğinde çok güzel geldi.

Eve dönerken arabada hepimiz sessizdik. Ama mutluyduk. Doğanın içinde olmak çok iyi geliyor. Seneye yine geleceğiz.