Karne günü

Dönem bitmişti. Sınıfta herkes heyecanlıydı. Öğretmen karneleri tek tek dağıtacaktı. Melis sırasında oturuyordu, ellerini dizlerinin üstünde sıkıyordu.

Öğretmen ismi okudu: “Melis!” Melis kalktı, yürüdü. Karnesini aldı ve yerine döndü. Hemen açıp bakmak istedi ama biraz korktu.

Yanındaki arkadaşı Alp çoktan karnesini açmıştı. “Öğretmenim bana aferin yazmış!” dedi. Melis de sonunda açtı. Gözleri parladı. Öğretmeninin yazdığı notta okumada ve matematikte çok iyi olduğu yazıyordu. Ama bir cümlede şöyle yazıyordu: “Resim çalışmalarında daha çok çalışabilir.”

Melis bir an üzüldü. Sonra karnesine yeniden baktı. Yazıların çoğu güzeldi. Yalnızca bir cümle onu düşündürüyordu.

Eve gidince annesi karneyi okudu. “Çok iyi bir dönem geçirmişsin,” dedi. “Resimde biraz daha çalışmak ister misin?”

“Evet,” dedi Melis. “Tatilde her gün bir resim çizeceğim.”

Annesi gülümsedi. “Bu güzel bir plan. Birlikte bir defter alırız.”

Ertesi gün Melis yeni bir resim defteri aldı. İlk sayfaya bir ev, bir ağaç ve bir güneş çizdi. Altına bugünün tarihini yazdı.

Alp’e de resimlerini göstermek istedi. “Bak,” dedi, “ilk resmim hazır.”