Mümkünse bu metni açık havada, akşam okuyun. Çocuklar gökyüzüne bakıp bildiklerini söylesin.
- yıldız
- : gökyüzünde geceleri görünen, kendi ışığı olan cisim
- yansıtmak
- : üstüne gelen ışığı geri göndermek
Yazın bir akşamı Doruk ailesiyle köydeydi. Akşam yemeğinden sonra bahçede yere bir battaniye serdiler. Hepsi sırtüstü yattı ve gökyüzüne baktı.
Gökyüzü bir sürü yıldızla doluydu. Doruk saymaya başladı. Bir, iki, üç... Çok olunca bıraktı.
“Baba, yıldızlar niye parlıyor?” diye sordu.
“Yıldızlar ışığı kendileri üretir,” dedi babası. “Bu yüzden geceleri parlak görünürler.”
Doruk Ay’a baktı. Ay büyük ve sarıydı. “Peki Ay da yıldız mı?”
“Hayır,” dedi babası. “Ay bir yıldız değil. Ay’ın kendi ışığı yok. Güneş’in ışığını yansıtıyor. Bu yüzden parlak görünüyor.”
Doruk şaşırdı. “Yani Ay bir ayna gibi mi?”
“Biraz öyle,” dedi babası gülerek. “Güneş ise bir yıldızdır.”
Doruk bir süre sessiz kaldı. Sonra “Gündüz yıldızlar nerede?” diye sordu.
“Yıldızları ancak geceleri görebiliriz,” dedi babası. “Gündüz gökyüzü çok aydınlıktır.”
Doruk uyuyakalana kadar yıldızlara baktı.
Program çıktıları (MEB İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programı, 2026): T.D.1.2 c, T.D.1.2 f, T.D.1.2 ç, T.D.1.2 g, T.D.1.3 c, T.K.1.2 b.