Deprem çantası

Ayşe’nin ailesi bir akşam yemekten sonra bir toplantı yaptı. Babası bir çanta getirdi. “Bu bizim acil durum çantamız,” dedi. “Deprem gibi bir olay için hazırladık.”

Ayşe çantaya baktı. İçinde bir el feneri, su, bir düdük, kuru meyve ve bir battaniye vardı.

“Su niye var?” diye sordu.

“Hepimizin içmesi için yeterli su gerekir,” dedi babası. “Çantayı hazır tutuyoruz.”

Ayşe düşündü. “Peki deprem olunca ne yapacağız?”

Annesi güvenli bir yer buldu ve yere diz üstü çöktü. “Önce çökeriz. Sonra başımızı ve boynumuzu korumak için kollarımızı başımıza koyarız. Sonra düşmemek için sabit bir yere tutunuruz. Örneğin sağlam bir masanın ayağına.”

Ayşe hemen denedi. Yere diz üstü çöktü, başını kollarıyla kapattı, bir masanın ayağını tuttu.

“Aferin,” dedi babası. “Çök, kapan, tutun. Sarsıntı geçene kadar böyle bekleriz.”

Birlikte evin içinde güvenli yerleri aradılar. Ayşe çantaya küçük bir şey koymak istedi. En sevdiği oyuncağı yanına aldı.

Yatmadan önce Ayşe kendini güvende hissetti. Hazırlıklıydılar. Çanta kapının yanında duruyordu.